ร้อนร้อนร้อน

เมืองไท้ เมืองไทย อาไรจะร้อนปานนั้น
และทราบหรือไม่ว่าการทานข้าวกลางวันเป็นการผจญภัยอย่างหนึ่ง
มันเหมือนกับการบุกป่าดีๆ นี่เอง

ถึงเวลาทานข้าวกลางวันที่นึกไม่ออกทู้กทีว่า จะกินอะไร
ก็ถามกันไปมาทุกวันว่าจะกินอะไรดี คำตอบคือ ไม่รู้สิ นึกไม่ออก อะไรก็ได้ อันนั้นดีมั้ย อันนี้ดีมั้ย
ไม่เชื่อถามคนข้างๆ ดูสิ อิอิ

เท่าที่คุยถามไถ่กันไปมากับเพื่อนๆ ที่ฝึกงานด้วยกัน
บางคนก็กินข้าวในตึกได้ มี food center
บางคนก็ไม่มี ต้องออกไปกินข้างนอก
บางคนก็ต้องไปกินที่แพงๆ เพราะตามพี่ไป
บางคนก็หาอะไรกินแถว office ไม่ค่อยมี
บางคนก็.......

อู้ยยยยย มากมายสารพัด ก็ว่ากันไป
แต่สำหรับเรา ในตึกก็มี ข้างนอกก็มี
แต่.......
ในตึกอาหารไม่ค่อยอร่อย ไม่หลากหลาย คนอื่นไม่รู้ว่าไง แต่เราว่างี้เอาเอง
ข้างนอกอาหารหลากหลาย เอาเป็นร้านที่นั่งกินแอร์เย็นๆ หรือก๋วยเตี๋ยว อาหารตามสั่ง และอื่นๆ มีมากมาย
ให้เลือกตามใจ

ฟังดูเหมือนกินข้างนอกดีกว่ามั้ย
แต่นั่นไง "เมืองไท้ เมืองไทย อะไรจะร้อนปานนั้น"
และมันก็เป็นการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่
เวอร์ไปมะ?!

อากาศร้อนๆ เหงื่อไคลก็ไหลย้อย เหนอะหนะตามตัว
เหงื่อเราไม่พอ มีเหงื่อคนอื่นด้วย
ก็มันเป็นการผจญภัยไง เดินเบียดกันไปมา
หลบหลีกกันให้วุ่น
เพื่อจะได้กินให้อิ่ม แล้วขึ้นตึกไปทำงานกันต่อไป

เฮ้ออออ...นั่งทำงานอยู่ข้างใน ยังไม่เหนื่อยเท่านี้เลยช้านนน ห้าห้าห้า