สงกรานต์กร่อยๆ กับรอยยิ้มกรุบกริบ

ได้หยุดพักซัก 5-6 วัน ดีเหมือนกันนะ
เกือบทุกปี ช่วงสงกรานต์เราจะไปลำปาง
แล้วก็เล่นน้ำในตัวเมืองลำปาง
แต่ถ้าจะเอาให้มันส์สสสส
เป้าหมายต่อไป ก็คือ เชียงใหม่

ปีไหน ที่ได้ไปเล่นเ ชียงใหม่จะสนุกมากกกกกกก สุดๆ ไปเลย
แต่ว่านัีั่นไง ปีนี้รู้สึกไม่ค่อยอยากเล่น
อยากพักผ่อน ไม่อยากกรี๊ดกร๊าด
แต่ถ้าน้องๆ อยากไปเชียงใหม่ก็ไป

แต่ว่าไม่ต้องหรอก ไม่ได้ไปเลย
เพราะมีการปิดถนน!
อย่างที่รู้ๆ กันอยู่ละนะ
เหตุบ้านการเมืองทุกวันนี้ ร้อนระอุเหลือเกิน
เลยไม่ได้ไปไหน

ไปแค่เกาะคา กับ Big C
555 ชาวลำปางคงรู้จัก Big Cดี
ยิ่งตอนเล่นน้ำกันเปียกๆ นี่
เป็นไรไม่รู้ต้องเข้าที่นั่นก่อนกลับบ้าน
ให้มันหนาวเล่น เปียกแฉะ อับชื้นซะงั้น

กลับมาจากลำปางก็ไม่ลืมซื้อ "ข้าวแต๋นน้ำแตงโม"
แถวๆ วัดพระธาตุลำปางหลวง
มาฝากพี่ๆ เพื่อนๆ ที่ทำงาน
มีตั้ง 3 หน้าแน่ะ ทั้งงา ธัญพืช และหมูหยอง
แต่ว่าไม่ว่าหน้าอะไรก็แล้วแต่
ถ้าเรากินเองขอให้มีน้ำตาลราดข้างหน้าเยอะๆ
ของโปรดๆ

กลับมาไม่ทัน ทำให้ต้องหยุดงานไปวันนึง
แต่ว่าโทรขออนุญาตจากพี่ๆ แล้วเรียบร้อย

การฝึกงานนี่ก็ดำเนินมาได้ครึ่งทางแล้ว
บางวันก็เหนื่อยไม่ใช่เล่น
แต่ก็เป็นบทพิสูจน์ให้รู้ว่าเราก็ทำอะไรได้หลายอย่าง
และมีความอดทนเป็นเลิศอยู่เหมือนกัน

ทำให้ได้รู้จักตัวเองมากขึ้น
แล้วก็นับถือในตัวเองมากขึ้นด้วย
เราว่าการมีความนับถือในตัวเองเป็นสิ่งจำเป็น
หากเรามองตัวเองในแง่ดี
ยอมรับตัวตนของตนเองได้
โดยไม่ได้ยกยอปอปั้นว่าตัวเองเลอเลิศกว่าใครๆ
แต่มีความเก่งในระดับของตน
และหมั่นพัฒนาให้เก่งยิ่งๆ ขึ้นไป
มันก็เป็นรากฐานที่ดี ที่จะทำให้คนอื่นยอมรับนับถือเราได้ไม่ยาก

แต่เหนือสิ่งอื่นใด "เหนือฟ้าย่อมมีฟ้า"
คิดได้อย่างนั้น เราก็จะเป็นคนเก่งที่อ่อนน้อมถ่อมตน
และไม่ทะเยอทะยานเกินขีดความสามารถของตน