อาจทำให้เรามองเห็นความสุขอีกด้านก็ได้
ตื่นไปทำงานตอนเช้าทุกวัน
เห็นคนเบียดเสียดกันขึ้นรถ ไม่ว่าจะเป็นรถซู(รถ 4 ล้อเล็ก) รถเมล์
รถไฟฟ้า ไหนจะรถมอเตอร์ไซค์ รถแท็กซี่ หรือเรือ(สำหรับบางคน) ที่ต่อคิวกันให้ยาวเหยียด
แซงคิวกันแล้ว แซงคิวกันอีก
ไหนว่าคนไทยรักกัน
มีน้ำใจเอื้อเฟื้อแบ่งปัน
เป็๋นชนชาติที่มีแต่รอยยิ้ม
The land of smile ไม่มีในเวลาเร่งรีบเลยหรือ?
เดินชนกันหน่อย นี่ด่าด้วยสายตาทันที
....ก็ได้แต่หวังว่า นั่นคงเป็นส่วนน้อย
....และก็คงได้แต่โทษว่า ก็เศรษฐกิจมันไม่ดี
ข้าวของแพง ฝนตก รถติด คนเลยเครียด
ก็เลยไม่มีน้ำใจให้กันซะงั้น เออ ก็รำไม่ดีโทษปี่โทษกลองละมั้ง
แล้ววันนึงก็คงต้องถึงเวลา change
เป็นเรื่องจิ๊บๆ ที่เราทำในวันนั้น
แต่ทำไมให้ความรู้สึกที่แบบว่า โอ้ mother god (โอ้ แม่เจ้า)
ดีจังเลย
ก็แค่
1. ลดระดับการเดินให้ช้าลง: ทุกทีทำประหนึ่งว่า ตัวเองกำลังอยู่ในการแข่ง
ขันเดินเร็ว เดินปาดปี๊ดๆ มีแรงเท่าไหร่ใส่ไปหมด... ก็แค่เดินช้าลง แล้วก็หลบให้คนข้างหลังที่ยังหลงคิดว่าตัว
เองกำลังแข่งเดินเร็วเดินนำไปก่อน อวยพรให้เค้าถึงเส้นชัยของเค้าเร็วๆ ละกัน

2.หันไปมองคนรอบข้าง ยิ้มหวานๆ ให้ แล้วเราก็จะได้รับยิ้มตอบแทนมา


3. พูดขอบคุณ และขอโทษ ให้เป็นนิสัย: ใครชนเรา เราก็บอกเค้าไปว่าขอโทษ ทั้งๆ ที่เค้าชนเราก็ตาม ใครทำอะไรให้นิดๆ หน่อยๆ ก็ขอบคุณ แม้ว่าคนๆ นั้น จะเป็นแค่ security guard เปิดประตูหน้าตึกก็ตาม เราปลื้มกับพี่ๆ security และแม่บ้านตึกที่เราทำงานอยู่มาก ทุกคนน่ารัก และทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีเยี่ยม 

Change ง่ายๆ นิดๆ หน่อยๆ แล้วจะพบความสุขอีกด้านของความวุ่นวาย
เข้ามาเม้นแล้วเพื่อนน
ตอบลบดูท่าทางเมิงจะเหนื่อยกับชีวิตและสังคมมากนะ
ฮ่าๆๆๆๆ
เด๋วกูจะเดินช้าลงให้แล้วกาน
หมิว หมิว หมิว เองงงง
hello... hapi blogging... have a nice day! just visiting here....
ตอบลบ