อังคาร: ก็ผ่านวันแรกไปได้น่ะนะ วันต่อมาอาการของวันแรกยังไม่หายไป
ยังคงปวดหัว ปวดตาอยู่หลังจากอยู่หน้าคอมไปได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง
ดีใจที่พี่เค้ายื่นงานให้ทำตลอด
พี่ต้องเสียเวลาอธิบายงาน ดูงานที่เราทำส่งไปอีก
หลังจากทำงานนึงเสร็จก็จะต้องส่งให้พี่
พี่ก็จะเช็ค ถ้ามีแก้หรือต้องการอะไรเพิ่มเติมก็จะส่งกลับมา
ทำอย่างนี้ทั้งวัน เลยเป็นวันแสนเบลอ.....
แต่ต้องเตรียมพร้อมตื่นเช้าอีกในวันต่อไป
พุธ: วันนี้ตามกำหนดที่พี่ให้มา จะต้องไปอบรมโปรแกรมใหม่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลยทั้งวัน
เลยไม่ต้องเข้าบริษัท
เรียนทั้งวันค่ะ ไม่มีอะไรมาก บอกได้ว่าเป็นวันแสนเบลออีก 1 วัน
แค่เปลี่ยนสถานที่เบลอเท่านั้นเอง ....ห้าห้าห้าห้า....
พฤหัส: อบรมโปรแกรมใหม่อีก 1 โปรแกรม ในช่วงเช้า
แล้วตอนบ่ายก็เข้าบริษัท ทำงานๆๆๆๆ
วันนี้สนุกสนานแล้ว ไม่เบลอเลย
ทำงานทั้งวัน ไม่ว่างเลย แต่สนุกมาก อยู่กับตัวเลข คำนวณการวางแผนสื่อทั้งวัน
วันนี้อากาศในออฟฟิศหนาว ทุกวันธรรมดานะ
ไม่ได้เอาเสื้อหนาวไปด้วย
กลับมาบ้านไม่เหนือยเลยวันนี้ อยากไปทำงานพรุ่งนี้เร็วๆ 55
วันนี้เป็นวันแสนเบา เพราะแฮปปี้มากกก
ศุกร์: ทำงานๆๆๆๆ เริ่มต้นวันสุขจริงๆ
ทำงานทั้งวัน กินอิ่ม(กลางวัน) แต่ไม่ได้นอนหลับนะ
ใครจะไปหลับตอนทำงานกันจ๊ะ
พอตกเย็น พี่ๆ เตรียมตัว present งานลูกค้ากัน
ถามไถ่ได้ความว่า กลับดึกกันชัวร์คืนนี้
เราก็ต้องเร่งช่วยเตรียมเนื้อหาให้พี่เค้า นึกว่าไม่ทันซะแว้วว
และแล้วไม่น่าเชื่อ พรุ่งนี้วันเสาร์ไม่ต้องไปทำงานนี่นา
ศุกร์แรกของการฝึกงาน คิดไม่ออกเลยว่าพรุ่งนี้จะทำอะไร
555 เรามันคนอยู่ว่างไม่ได้ นี่ไงๆ นึกไปนึกมา ก็มานั่งอัพ blog ซะ
เกือบลืมไปได้
ไว้มาเจอกันใหม่อาทิตย์ต่อไป การฝึกงานครั้งนี้ยังอีกยาวไกลลลลล
สู้ต่อไปนะเธอ!!! โย่ววว
จากที่เล่าไว้ใน Blog ดูเหมือนว่า ตูนน่าจะมีความสุขกับการฝึกงานเป็นอย่างดีนะครับ แม้ว่าจะเบลอบ้างในวันแรกๆ ยังไงก็ขอให้เรียนรู้โปรแกรมต่างๆ ให้มากเข้าไว้นะครับ สายงานมีเดียกำลังต้องการคนเยอะพอสมควร สู้ต่อไปนะครับ มนุษย์มีเดีย
ตอบลบอ.ป๊อก