อนึ่ง....ซึ่งความคิดถึง

คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ บอกไม่ถูก
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ เพื่อนๆ ทุกคน
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ น้องๆ ทุกคน
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ อาจารย์ทุกท่าน
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ มหา'ลัย
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ บรรยากาศห้องเรียน
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ โรงอาหาร
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ หอสมุด
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ ต้นไม้
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ ใบหญ้า
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงหัวเราะ
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ รอยยิ้ม
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงทักทาย
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ รถซาฟารี
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงออดหมดคาบ
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สุดจะบรรยาย

วันนั้นเคยได้ยินมาว่า "เรียน สบายที่สุดแล้ว"
นึกในใจว่า 'ไม่จริงหรอก เหนื่อยจะตาย การบ้่านก็เยอะ รายงานนู่นนี่ ไหนจะกิจกรรมอีก จะเรียกว่าสบายได้ไง_ะ ทำงานสิ สนุกกว่าเป็นไหนๆ ได้ตังค์ด้วย ไม่ต้องมีสอบ mid-term หรือ final หรือเก็บคะแนนให้มันยุ่งยาก

แต่...........

วันนี้เข้าใจอะไรหลายๆ อย่าง
ทุกสิ่งมีความยาก-ง่ายของมัน
การเรียนอาจง่ายสำหรับใครหลายๆ คน แต่มันก็อาจยากสำหรับใครอีกหลายๆ คนด้วย
การทำงานอาจง่ายสำหรับใครหลายๆ คน แต่มันก็อาจยากสำหรับใครอีกหลายๆ คนด้วยเช่นกัน

เรารักอิสระ ไม่ชอบอะไรที่เป็น Pattern
การทำงานที่กำหนดไว้แล้วว่า จันทร์-ศุกร์ 9.00-18.00 ทุกวัน
เป็นอะไรที่ค่อนข้างอึดอัดในตอนแรก
แต่เมื่อได้เรียนรู้ ได้อยู่ในสังคมการทำงานที่ยืดหยุ่น
เห็นพี่ๆ ทำงานกัน ก็รู้ว่าก็ไม่ได้เป็น Pattern อย่างนั้นนี่นา
พี่ๆ ไม่ได้มา 9 โมงเช้าเป๊ะทุกวัน
ไม่ได้รอเวลา 6 โมงเย็นกลับบ้าน
บางวันมาเช้า บางวันเข้าสายหน่อย
บางวันกลับเร็ว เพราะมีธุระ
บางวันกลับช้า เพราะงานที่ต้องเร่งให้เสร็จ
อ๋อ...มันเป็นอย่างนั้นเองหรอ
แต่ก็ไม่ได้ทำให้เราเข้าสายหรือกลับเร็วขึ้นหรอกนะ ห้าห้า..
เรายังคงมาถึงเวลาเดิม และกลับช้าเสมอ
มันคงขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมองค์กร และการปรับตัวของเรา

มีเย็นวันนึงกลับมาบ้าน และคุยกับคนใกล้ตัว
บอกเค้าไปว่า "เหนื่อยจังเลยการทำงานเนี่ย"
เค้าเลยให้ข้อคิดกับเราว่า "เพราะอย่างนั้นไง ในขณะที่ยังมีโอกาสก็ให้เลือกงานที่เรารัก ที่เรา enjoy กับมัน
เพราะมันจะกลายเ็ป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรา"


และวันนี้ เรายังบอกไม่ได้ว่า เรียนหรือทำงานง่ายกว่ากัน
เพราะเราเองชอบทั้ง 2 อย่าง
แต่รู้ว่าเวลานี้ คิดถึงที่สุด คิดถึงๆๆๆๆๆๆ ทุกสิ่งอย่างที่เิวิ่นเว้อไป
นี่มันเป็นความรู้สึกของคนใกล้เรียนจบรึเปล่านะเออ...